Amar Ma’ruf Nahi Mungkar

Ku RH. Tarmidzi

Manusa teh hamba Alloh. Ku kituna hirup kumelendang di dunya teh mibanda amanah. Ngalaksanakan amanah ti Gusti Nu Mahasuci teh tangtuna oge teu gampil. Komo deui apanan dina diri manusa teh tumerap duaa sipat, boh sipat hade boh sipat goreng. Tapi kitu, manusa kudu bisa ngaoptimalkeun sipat hade nu aya dina dirina sangkan bisa jadi manusa nu adipikaasih tur dipikaayah ku Alloh SWT. Jadi manusa anu mulya mungguh Alloh.

Ku kituna nu namina kaimanan sareng katakwaan teh kedah teras dironjatkeun, sakumaha anu kaunggel dina Al-Qur’an surat Al-Hujurot (49) ayat 13, “…Inna akromakum ‘indallohi atqookum…” (Saestuna anu pangmulyana di antara maraneh di sagedengeun Alloh teh nyaeta anu pangtakwana).

Ceuk H. Usep Romli mah, “muttaqin” teh ras manusa anu paripolahna lir ahlak Alloh, manusa anu bisa ngamekarkeun potensi Ilahiahna tepi kajadi. Ceuk Iqbal tea mah, “mardli khudla” (manusa teh imitasi ti Gusti). Hiji hadis Nabi SAW netelakeun, “Takhallaqu bi akhlaqillah,” anu pihartoseunana, “Pelakkeun ahlak Alloh dina diri anjeun”.

Dina tapsiran panyajak kahot Jalaluddin Rumi tea mah, “Moal aya talajak anu leuwih sieup kajaba talajak anu dituladankeun ku Mantena”. Manusa pinunjul jiga kieu anu mangrupakeun puncakna ciptaan Alloh, malah moal nutup kamungkinan kualitasna ngaleuwihan malaikat.

Pikeun ngudag eta tingkatan, manusa salaku hamba Alloh, dina prak-prakanana kedah milampah salah sahiji prinsip syari’ah nu disebut amar ma’ruf nahi mungkar (nanjeurkeun bebeneran, nyegah kamungkaran). Imam Ghozali dina kitabna Ihya ‘Ulumuddin, netelakeun yen prinsip amar ma’ruf nahyi mungkar bisa disebut ‘top sentral ajaran Islam’ atanapi ‘al-Quth al-A’dzam Liddin’.

Nepikeun bebeneran, nyegah kamungkaran, ditegeskeun deui ku Saefuddin AF. Isma’il, kiwari geus leungit tina kaayaan budaya urang, sahingga ‘amar ma’ruf nahyi mungkar’ mung sakadar seruan wungkul, teu ieuh dibarengan ku prak-prakanana.

Kitu deui, kamari ieu pamingpin urang, geus nyanangkeun “Gerakan Nasional Pemberantasan Korupsi”, hiji tandaning panggeuing kana prinsip ‘al-Quth al-A’dzam Liddin’. Allah mepelingan ka urang sadaya dina surat Al-Maidah ayat 79, nu hartosna kieu : “Maranehna saurang jeung saurang lianna henteu ieuh silih nyegah kamungkaran nu geus dipigawe. Saestuna goreng pisan naon-naon nu geus dipigawe ku maraneh teh.”
Pepeling Alloh di luhur kudu jadi pecut pikeun urang sadaya. Watek Islam nu ngajadikeun amar ma’ruf nahi mungkar salaku budaya jeung mental pikeun umatna kudu terus digedurkeun. Tong malah sabalikna: jadi amar munkar nahi ma’ruf. Naudzubillahimin zaliik.

Ku kituna, Rosulullah SAW salawasna mepelingan umatna sangkan ulah cicing dimana nempo kamungkaran, sok komo ngalegitimasi kamungkaran. Malahan Rosulullah ngajurung umat Islam sangkan panghareupna dina jihad merangan kadoliman. Tina sababaraha kadoliman teh, di antarana korupsio nu kiwari kacida mahabuna.

Malik bin Nabi, filosuf Al-Jazair ngajentrekeun deui salah sawios hadis : “Saha jalma ti antara maraneh nu nempo kamungkaran, prak maraneh geura ngarobah ku leungeun maraneh, lamun teu sanggup, pek ku omongan, lamun teu sanggup, pek ku hate, jeung eta teh salemah-lemahna iman.” (HR. Muslim, Ashab Sunan, Ahmad)

Di urang, lembaga atawa tempat amar ma’rup nahyi mungkar teh, nya eta legislatif tea. Ngukur, naha wawakil urang teh geus wani nanjeurkeun bebeneran, nyegah kamungkaran atawa sabalikna. Lamun kamari-kamari ieu, loba kacaritakeun kumaha mahabuna kasus korupsi di lingkungan dewan teh, atuh ayeuna pisan, pamingpin nu nyekel amanah, kudu sieun kana papagon agama. Sanajan pamarentah ngayakeun gerakan nasional ngabasmi korupsi, lamun papagon agama teu dijadikeun padoman kahirupan jeung para penegak hukumna teu wani nanjeurkeun hukum tinangtu moal loba hartina. Mabahuna korupsi teh alatan lolongna manusa kana beneneran.

Balik deui kana tarikh Islam, jaman sohabat nu dituluykeun kana jaman salaf teh nu ngaranna semangat amar ma’ruf nahi munkar geus jadi cecekalan hidup. Teu kacaritakeun budaya kolusi, sok komo korupsi. Abu Bakar Ash-Shiddiq, pamarentah pangheulana saparantosna pupusna Rosulullah SAW, kantos nyarios dina pidatona: “Saestuna kawula geus diangkat salaku pamingpin maraneh jeung kawula ngaku yen kawula teh lain jalam pangalusna ti antara maraneh. Mangka lamun kawula migawe kahadean jeung wijaksana, pek dukung ku aranjeun. Tapi, lamun kawula migawe kagorengan, mangka maraneh sing sanggup menerkeunana.” (Ibnu Katsir, Al-Bidayah wan Nihayah, vol.VI/264.

Kitu deui, Amirul Mukminin, Umar bin Khathab kantos sasauran kieu, “Hey, rayat kawula, saha wae ti antara maraneh nu nempo kana pagawean kawula nu pinyimpangeun, mangka prak geura benerkeun. (Abdul Aziz Badri, Al-Islam bainal ‘Ulama’ wal Hukkam, hal. 59)

Cacariosan paa sohabat nu didadasaran agama teh lain retorika wungkul, lain basa-basi politik, tapi bener-bener dibuktikeun kalawan istiqomah.

Imam Ghazali dina kitab Ihya’, nandeskeun ‘mentalitas elit umat’ jeung para ulama nu istiqomah teh aya dina amar ma’ruf nahyi mungkar. Kayaning Thawus Al-Yamani ka panguasa Hisyam bin Abdul Malik, Sufyan Tsauri ka Abu Ja’far Al-Manshur, Fudhail bin ‘Iyyadh ka Harun Ar-Rasyid nu terang-terangan negeskeun: “Prak, jarauhan korupsi nu mantak ngahalangan hak rayat, sabab Rosululloh SAW kantos ngadawuh: ‘Saha jalma nu nipu rayat, manehna mustahil bisa cium bauna sawarga.”

Ku margi kitu, oleh-oleh ieu pikeun para dewan, para pejabat dina amar ma’ruf nahyi mungkar teh, masing istiqomah. Moal rugi jalma nu istiqomah dina bebeneran, itiqomah nyegah kadoliman mah. Kayaning judi, tempat-tempat ma’siat, korupsi, kolusi, koalisi nu mantak madorot, eta teh bahan amal pisawargaeun lamun urang bisa istiqomah dina amar ma’ruf nahyi mungkar.

Para anggota dewan nu tugasna ngawas pikeun bebener kahilapan eksekutif, saur Yusuf Al-Qardhawi dina Fiqh Ikhtilaf-na sareng Imam Ghozali dina kitabna, Ihya’ negeskeun yen nu kudu dijalankeun ku papada urang wabil khusus ku para dewan sareng pajabat teh: kahiji ikhlas karana Allah, migawe teh karana ngudag kamaslahatan sareng lain karana hawa nafsu. Kadua, prak tinggalkeun ‘fanatisme’ rek ka individu, partey atawan golongan. Katilu, biasakeun sipat husnudzon, alus sangka sareng ‘positif thinking’ ka papada manusa.

Nanjeurkeun Ukhuwah

Para ulama negeskeun tilu konsep pikeun nanjeurkeun ukhuwah nu aya hubunganana kana ikhtilaf palebah ngabahas perkara agama.

Kahiji, tanawwu’ al-ibadah. Konsep ieu teh, papada maphum dina palebah ‘keragaman’ dina ngalakukeun praktek ibadah. Pacekcokan antargolongan atanapi antarorganisasi kaagamaan ngeunaan ikhtilaf, saleresna teu janten masalah. Di dieu kudu aya rasa ukhuwah dina palebah beda pendapat.

Kadua, al-mukhti’u fi al-ijtihad lahu ajr. Nu salah oge dina ijtihad bakal meunang ganjaran. Nu nangtukeun salah jeung benerna, mung Alloh SWT. Katilu, konsep la hukma lillah qabla ijtihad al-mujtahid (Alloh moal netepkeun hukuman sateuacan ayana ijtihad kana eta masalah). Ieu hartosna hasil ijtihad teh mangrupa hukum Alloh masing-masing para mujtahid, sanajan hasilna tiasa beda-beda. Ku tilu perkara eta, biasa dina kaayaan nu beda, atanapi biasa ngahormat ikhtilaf, dianjurkeun pisan dina agama Islam.

Ku margi kitu, ukhuwah jeung nanjeurkeun amar ma’ruf nahyi munkar teu bisa dijauhkeun tina diri urang. Pamingpin, sagedengeun ngajalin ukhuwah, oge kudu sanggup amar ma’ruf nahyi munkar. Dina ngajalin ukhuwah, naja beda pikiran, golongan, partey, ukhuwah mah kudu dinomorhijikeun. Ngan ukhuwah nu dianjurkeun, nyaeta ukhuwah pikeun ngawujudna amar ma’ruf nahyi munkar tea.

Mudah-mudahan ku kuatna urang merangan kadoliman baris nanjeurkeun ukhuwan di antara urang, masing dijantenkeun barokah. Lantaran mung jalma nu miboga takwa jeung iman, nu bakal meunang barokah ti Gusti Nu Mahasuci. Tapi sabalikna, kalolobaanana mung ngabarohongkeun ayat-ayat Alloh, sahingga Alloh bakal nibankeun siksa, lantaran kalakuan manusa. Mudah-mudahan urang salawasna kenging panangtayungan Alloh SWT.

Amin

Sumber :http://majalah-mangle.com/

About pamulihan

Editor

Posted on 02/10/2011, in Papatah. Bookmark the permalink. Leave a comment.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: